Koordynator projektów dzielnicowy w Teatrze Sztuka Ciała oraz multidyscyplinarny artysta i choreograf z ponad 20-letnim doświadczeniem, łączący profesjonalną technikę tańca towarzyskiego (Ballroom) z undergroundową kulturą Voguing.
Jako założyciel i mentor w warszawskiej społeczności Ballroom, specjalizuję się w wykorzystywaniu ruchu jako narzędzia do opowiadania historii i budowania tożsamości. Moja praktyka skupia się na styku profesjonalnej choreografii, przywództwa społecznego oraz badaniu marginalizowanych narracji poprzez sztuki performatywne.
Jestem absolwentem filologii angielskiej na Uniwersytecie SWPS w Warszawie.
W 2002 roku zdobyłem tytuł Mistrza Kazachstanu w tańcu towarzyskim. Moja życiowa droga w tańcu rozpoczęła się od technicznej dyscypliny tańców standardowych i latynoamerykańskich, co pozwoliło mi zdobyć tytuły mistrzowskie i zbudować silną bazę atletyczną.
Jako główny choreograf w Eurasian Institute odpowiadałem za kreację wizji artystycznej i jej realizację sceniczną. Ten okres ukształtował moją zdolność do prowadzenia zespołów przy jednoczesnym utrzymaniu wysokich standardów technicznych jako solista.
THE ART OF BEING FREE / SZTUKA WOLNOŚCI Podróż Vogue Femme. Od ukrywania się do pełnego ujawnienia. To czas, w którym pozwoliłem „kobiecości” oddychać, a mojej queerowej tożsamości przenikać do choreografii. Przestałem odczuwać wstyd, znajdując siłę w autentyczności.
THE NEW LANGUAGE / NOWY JĘZYK Początek mojej drogi z Voguingiem. Radykalna zmiana tożsamości artystycznej – przejście od sztywnych struktur turniejowych do kultury autentyczności i reclaimingu własnej narracji. Moment, w którym odnalazłem narzędzia do wyrażenia siebie jako artysty.
COMMUNICATIVE PERFORMANCE MC: Moja praca jako gospodarza (MC) i mentora rozwinęła moją umiejętność angażowania różnorodnych odbiorców, dbając o to, by kultura undergroundowa była nie tylko zauważona, ale zrozumiana i szanowana.
Traktuję scenę jak laboratorium „Biografii Ruchu”, badając, jak nosimy nasze historie – migrację, przejścia i poszukiwanie przynależności – w pamięci mięśniowej. Łącząc 20 lat technicznej dyscypliny z radykalną energią warszawskiej subkultury queer, dążę do zacierania granic i wprowadzania undergroundowych narracji do profesjonalnego pejzażu teatralnego. Moją misją jest używanie ruchu jako narzędzia do Radykalnej Widoczności, przekształcając osobistą wrażliwość w potężny, architektoniczny język sztuki.