Jestem aktorką pantomimy, performerką, pedagożką specjalną oraz koordynatorką ds. dostępności. Od ponad dwudziestu lat tworzę teatr oparty na ruchu i komunikacji pozawerbalnej, od prawie dziesięciu lat pracuję z dziećmi ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi jako pedagog specjalny i nauczyciel współorganizujący kształcenie w przedszkolu terapeutycznym, a od tego roku szkole podstawowej. Moje dwie ścieżki – artystyczna i pedagogiczna – stale się przeplatają, wzajemnie karmią i inspirują.
Jestem finalistką XIV edycji programu „Mam Talent!” oraz zdobywczynią Nagrody Publiczności festiwalu Bez Granic w Cieszynie (2024) za autorski spektakl „Tu TUTU”. Jestem również rezydentką inkubatora teatralnego „Sztuka się robi” Teatru Miniatura w Gdańsku i Centrum Sztuki Dziecka w Poznaniu (2024).
W 2024 roku zostałam stypendystką Krajowego Planu Odbudowy „Teatr dostępny”, zdobywając kompetencje koordynatorki ds. dostępności.
Moja misja
Tworzę teatr dostępny, sensoryczny i inkluzyjny, oparty na spotkaniu, obecności i komunikacji pozawerbalnej.
Moje doświadczenie pedagogiczne – codzienny kontakt z dziećmi, ich naturalną ekspresją i sposobami odbioru świata – stanowi dla mnie ogromną inspirację. To właśnie dzięki temu powstają spektakle zanurzone w doświadczeniu ciała, oparte na ruchu, strukturach sensorycznych i uważnym dialogu z widzem.
Moja droga artystyczna
Swoją przygodę z pantomimą rozpoczęłam w 2001 roku w Olsztyńskiej Pantomimie, debiutując w spektaklu „Ucho Igielne” w reżyserii Wiesława Piesaka. Uczyłam się u Stefana Niedziałkowskiego oraz w Studiu Pantomimy Bartłomieja Ostapczuka przy Teatrze na Woli. W latach 2006–2011 byłam aktorką Teatru Pantomimy Mimo, z którym występowałam na festiwalach w Polsce i za granicą, m.in. w Lyonie, Izraelu czy Wrocławiu. Miałam okazję podziwiać z bliska pracę nad choreografią do „Fausta” w Operze Narodowej wybitnego Roberta Wilsona.
Brałam udział w warsztatach mistrzów pantomimy, teatru fizycznego, tańca i performansu, m.in.: Marcela Marceau, Gregga Goldstona, Mirenki Čechovej, Atsushiego Takenouchi, Radima Vizváry’ego, Aurory Lubos, Antona Adasinsky’ego, Jerzego Winnickiego, Laurenta Clairet, Eweliny Ciszewskiej, Weroniki Pelczyńskiej, Dagmary Bilon, Andreasa Elia Constantinou, Karoliny Kroczak, Elwiry Piorun, Szymona Osińskiego czy artystów Wrocławskiego Teatru Pantomimy.
W 2013 roku odbyłam półroczne stypendium taneczne w Performers House w Danii, występując m.in. w spektaklu „Carcass” Andreasa Elia Constantinou oraz w finałowym projekcie Dagmary Bilon jako „Black Lady”.
Fundacja Sztuka Ciała
Z Fundacją Sztuka Ciała współpracuję od 2009 roku, jestem członkinią Rady Programowej, współtworzę i występuje w spektaklach:
- „Kobieta Kalendarz” (2011- Maryla Monroe)
- „Ważne Sprawy” (2014 – wcielam się w postać średniej siostry bliźniaczki Loli)
- „Nieudani” (2018 – początkowo gościnnie, od 2024 występuję na stałe w roli Sflaczałego)
- „Star, Wars i Sawa” (2018)
- Nie tylko Choinki (2023 – jestem Gwiazdą Betlejemską)
- Klaunadzińscy (2022 – kreuję postać Precyzji)
- Łowca na tropie owadów (2023 – wcielam się w rolę Ćmy)
- Tu TUTU (2023 – autorski spektakl duetowy)
- Triadic Folk (2023 – choreografia w kostiumie Agaty Uchman – Hidżab)
- Kostka (2024 – autorski spektakl duetowy)
- NiewiOCZEK (2025 – solo z muzyką na żywo Anny Ługowskiej)
- Po kim ten nos (2025 – kreuję rolę babci Precyzji)
Obecnie pełnię również funkcję koordynatorki administracyjnej części projektów i współtworzę spektakle dla najmłodszych.
Edukacja i projekty społeczne
Ukończyłam studia z oligofrenopedagogiki (APS), pedagogiki przedszkolnej i wczesnoszkolnej oraz pedagogiki specjalnej – edukacji i terapii osób w spektrum autyzmu. Przez pięć lat prowadziłam grupę teatralną w Stowarzyszeniu Otwarte Drzwi, otrzymując dyplom za szczególne osiągnięcia w edukacji artystycznej. Prowadziłam także zajęcia teatralne dla dzieci i młodzieży w Piasecznie oraz w Szkole Przymierza Rodzin, a obecnie prowadzę grupę w Studio Sztuk Scenicznych 3S Małgorzaty Godlewskiej.
Dziś
Łączę doświadczenie sceniczne, praktykę pedagogiczną i działania na rzecz dostępności. Tworzę spektakle angażujące zmysły, otwarte na różnorodnych odbiorców i budowane na uważnym spotkaniu.
Wierzę, że teatr może być miejscem, w którym każdy widz – niezależnie od wieku, sprawności czy sposobu odbierania świata – może poczuć się zaproszony, widziany i bezpieczny.